Wystąpił błąd
["SELECT ip,czas,nazwa FROM al.teraz WHERE czas < '1397985914';"]
[Can't open file: 'teraz.MYI' (errno: 145)]

Wystąpił błąd
["SELECT ip,czas,nazwa FROM al.teraz WHERE (ip='184.73.87.85' AND nazwa='romek');"]
[Can't open file: 'teraz.MYI' (errno: 145)]

Wystąpił błąd
["INSERT INTO al.teraz (ip,czas,nazwa) VALUES ('184.73.87.85','1397987714','romek');"]
[Can't open file: 'teraz.MYI' (errno: 145)]

Wystąpił błąd
["SELECT COUNT(*) FROM al.teraz WHERE nazwa='romek';"]
[Can't open file: 'teraz.MYI' (errno: 145)]
Strona domowa ks. Romana Grzony MIC Strona domowa ks. Romana
Dla Chrystusa i Kościoła
Strona domowa ks. Romana Grzony MIC   

Dziś mamy dzięki Bogu 20 kwietnia 2014 imieniny Czesława i Agnieszki

Menu

Konferencje duchowe


Artykuły


Świadectwa


Jesteś gościem tej strony

PIERWSZA ROZMOWA Z OSOBĄ, KTÓRA DOŚWIADCZYŁA PRZEMOCY DOMOWEJ

Zadbaj o czas i miejsce rozmowy
- Rozmawiaj w takim miejscu, które sprzyja atmosferze zaufania i bezpieczeństwa.
- Zarezerwuj wystarczający czas na rozmowę.
Słuchaj uważnie.
- Nie przerywaj.
- Nie oceniaj i nie poddawaj krytyce.
- Jeśli rozmówczyni mówi chaotycznie, po wysłuchaniu postaraj się uporządkować fakty, dopytać o rzeczy, które umknęły ci podczas rozmowy.
Postaraj się ją zrozumieć
- Spróbuj sobie wyobrazić jej sytuację.
- Nie myśl, że pierwsza rozmowa z tobą zmieni coś w jej życiu.
- Postaraj się dowiedzieć o doświadczeniach jej życia, które zakończyły się pomyślnie, i spróbuj na ich podstawie zbudować jej wiarę we własne siły.
Nazwij przemoc przestępstwem
Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny - podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 (art. 207 par. 1 k.k.).
- Powiedz jej, że to, czego doświadcza, to przemoc karana przez prawo, a nie konflikt, który można rozstrzygnąć, wymuszając na sprawcy obietnicę poprawy.
Powiedz jej, jakie ma prawa.
- Wzywanie policji na interwencję:
Policja ma prawo zatrzymać osoby stwarzające w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego, a takie mienia (art. 15, pkt 3 Ustawy 0 Policji).
Skuteczna interwencja polega na:
- zatrzymaniu sprawcy, jeśli stwarza zagrożenie dla otoczenia,
- wypełnieniu Niebieskiej Karty - notatki służbowej przez policjantów (warto zapisać numery służbowe policjantów oraz datę i godzinę ich przyjazdu, ponieważ informacje o interwencji stanowią ważne dowody w prokuraturze)
- Założenie sprawy karnej w prokuraturze.
Założenie sprawy karnej jest bezpłatne. Przy zakładaniu sprawy karnej bardzo istotne są następujące dowody:
- zaświadczenia lekarskie (obdukcje oraz wizyty u lekarza w Rejonowej Przychodni Zdrowia),
- lista świadków - zeznawać w sprawie mogą osoby obce i członkowie rodziny (wystarczy podać personalia świadków, nie trzeba pytać ich o zgodę),
- interwencje policji,
- sprawozdanie z kasety z nagraniem awantury domowej polega na dokładnym przepisaniu wszystkiego, co znajduje się na takiej kasecie, bez własnych komentarzy).
Powiedz jej (najlepiej zapisz na kartce), gdzie może się zwrócić po pomoc:
- Podaj informacje o grupach wsparcia dla ofiar przemocy domowej.
- Poinformuj ją o bezpłatnych poradach prawnych.
- Udziel informacji o schroniskach, domach dla matek z dziećmi, noclegowniach, hostelach.
- Postaraj się zachęcić ją do szukania pomocy, ale pozostaw jej decyzję o czasie i sposobie szukania pomocy, zaznaczając jednak, te im szybciej to zrobi, tym prędzej skończy się jej cierpienie.
- Szanuj zasadę małych kroków, szukajcie wspólnie niewielkich, lecz realnych posunięć.
Czego należy unikać w rozmowie z ofiarą przemocy domowej.
1. Nie rozmawiaj jednocześnie z ofiarą i sprawcą przemocy - nie prowadzi to do skutecznych rozwiązań.
2. Unikaj własnej interpretacji i oceny sytuacji - w pierwszym kontakcie może być zbyt pochopna.
3. Unikaj okazywania zniecierpliwienia, irytacji i złości - to przeszkadza w nawiązaniu dobrego kontaktu.
4. Nie obciążaj jej odpowiedzialnością ani winą za to, co się zdarzyło - za przemoc zawsze odpowiedzialny jest sprawca.
5. Nie namawiaj jej, by pogodziła się ze swoją sytuacją - jeśli to zrobi, być może już nigdy nie będzie próbowała szukać pomocy.
6. Nie bagatelizuj jej problemu - ona wie, jak go doświadcza.
7. Nie namawiaj jej do zmiany zachowania w stosunku do sprawcy - jako gwarancji ustania przemocy. Takiej gwarancji nie ma.
8. Nie sugeruj jej rozwodu jako rozwiązania sytuacji. Rozwód w przeciwieństwie do sprawy karnej jest prywatną sprawą każdego człowieka.
9. W przypadku, gdy sprawca jest uzależniony od alkoholu, nie koncentruj się na jego uzależnieniu - to jego problem, a ty rozmawiasz z ofiarą - skoncentruj się na jej problemach.
10. Nie obciążaj jej winą za to, te wcześniej nie szukała pomocy - z jej punktu widzenia nie było to możliwe.

Opracowała Ilona Anczarska

SIEDEM NAJĘŚCIEJ POPEŁNIANYCH BŁĘDÓW PODCZAS SŁUCHANIA OFIAR PRZEMOCY DOMOWEJ

1. ZAKŁADANIE, ŻE INNI MYŚLĄ TAK JAK MY.

Klientka może dojść do całkowicie innych wniosków niż słuchacz, ponieważ bazuje na różnych doświadczeniach, wartościach, wyborach etc. Ona jest inną osobą i musi pracować nad innymi rozwiązaniami.
2. KRÓTKOTRWAŁE SKUPIENIE UWAGI
Po niedługim czasie nasza uwaga "opuszcza" rozmówcę. Ciężko jest skupiać swoją uwagę przez długi czas i jest to umiejętność, którą zwykle musimy rozwijać drogą praktyki i ćwiczeń.
3. MYŚLENIE ŻYCZENIOWE
Albo słuchanie życzeniowe oznacza słuchanie tego, co chcemy usłyszeć, zamiast tego, co mówi rozmówca. Możesz ominąć te przeszkodę pamiętając, aby sprawdzać od czasu do czasu, czy wiesz, czego słuchasz.
4. NIEZROZUMIENIE PEWNYCH SŁÓW I WYRAŻEŃ
Jeżeli nie jesteś pewien tego, co dana osoba mówi, albo nawet tego co znaczą poszczególne słowa, zawsze możesz zapytać.
5. MÓWIENIE ZAMIAST SŁUCHANIA
Twoja klientka będzie mówić z pewnością więcej niż ty. Jeżeli będziesz mówić za dużo, stracisz jej zainteresowanie, umknie ci powód, dla którego przyszła lub dzwoni.
6. POCZUCIE WYŻSZOŚCI W STOSUNKU DO ROZMÓWCY
Jeżeli chcemy naprawdę pomóc komuś, musimy zaakceptować go, jego ideały i uczucia. Klientka musi przecież rozwiązać swój własny problem, a ty jesteś tutaj, aby jej w tym pomóc. Możesz nauczyć się tyle samo od klientki, ile ona od ciebie.
7. STRACH PRZED USŁYSZENIEM PRAWDY
Ponieważ to, co mówi rozmówca, może podważyć to w co wierzymy, może zmusić nas do myślenia o tym, o czym nie chcemy myśleć.

Na podstawie "Councelor / advocate Training Manual" Domestić Asbuse Project of Delaware County

Opracowała Izabela Świerkocka.

Przedruk z "niebieska Linia" nr 0/98


strona główna
Strona domowa ks. Romana Grzony MIC Strona domowa ks. Romana
Dla Chrystusa i Kościoła
Strona domowa ks. Romana Grzony MIC   

Dziś mamy dzięki Bogu 20 kwietnia 2014 imieniny Czesława i Agnieszki

Menu

Konferencje duchowe


Artykuły


Świadectwa


Jesteś gościem tej strony

PIERWSZA ROZMOWA Z OSOBĄ, KTÓRA DOŚWIADCZYŁA PRZEMOCY DOMOWEJ

Zadbaj o czas i miejsce rozmowy
- Rozmawiaj w takim miejscu, które sprzyja atmosferze zaufania i bezpieczeństwa.
- Zarezerwuj wystarczający czas na rozmowę.
Słuchaj uważnie.
- Nie przerywaj.
- Nie oceniaj i nie poddawaj krytyce.
- Jeśli rozmówczyni mówi chaotycznie, po wysłuchaniu postaraj się uporządkować fakty, dopytać o rzeczy, które umknęły ci podczas rozmowy.
Postaraj się ją zrozumieć
- Spróbuj sobie wyobrazić jej sytuację.
- Nie myśl, że pierwsza rozmowa z tobą zmieni coś w jej życiu.
- Postaraj się dowiedzieć o doświadczeniach jej życia, które zakończyły się pomyślnie, i spróbuj na ich podstawie zbudować jej wiarę we własne siły.
Nazwij przemoc przestępstwem
Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny - podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 (art. 207 par. 1 k.k.).
- Powiedz jej, że to, czego doświadcza, to przemoc karana przez prawo, a nie konflikt, który można rozstrzygnąć, wymuszając na sprawcy obietnicę poprawy.
Powiedz jej, jakie ma prawa.
- Wzywanie policji na interwencję:
Policja ma prawo zatrzymać osoby stwarzające w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego, a takie mienia (art. 15, pkt 3 Ustawy 0 Policji).
Skuteczna interwencja polega na:
- zatrzymaniu sprawcy, jeśli stwarza zagrożenie dla otoczenia,
- wypełnieniu Niebieskiej Karty - notatki służbowej przez policjantów (warto zapisać numery służbowe policjantów oraz datę i godzinę ich przyjazdu, ponieważ informacje o interwencji stanowią ważne dowody w prokuraturze)
- Założenie sprawy karnej w prokuraturze.
Założenie sprawy karnej jest bezpłatne. Przy zakładaniu sprawy karnej bardzo istotne są następujące dowody:
- zaświadczenia lekarskie (obdukcje oraz wizyty u lekarza w Rejonowej Przychodni Zdrowia),
- lista świadków - zeznawać w sprawie mogą osoby obce i członkowie rodziny (wystarczy podać personalia świadków, nie trzeba pytać ich o zgodę),
- interwencje policji,
- sprawozdanie z kasety z nagraniem awantury domowej polega na dokładnym przepisaniu wszystkiego, co znajduje się na takiej kasecie, bez własnych komentarzy).
Powiedz jej (najlepiej zapisz na kartce), gdzie może się zwrócić po pomoc:
- Podaj informacje o grupach wsparcia dla ofiar przemocy domowej.
- Poinformuj ją o bezpłatnych poradach prawnych.
- Udziel informacji o schroniskach, domach dla matek z dziećmi, noclegowniach, hostelach.
- Postaraj się zachęcić ją do szukania pomocy, ale pozostaw jej decyzję o czasie i sposobie szukania pomocy, zaznaczając jednak, te im szybciej to zrobi, tym prędzej skończy się jej cierpienie.
- Szanuj zasadę małych kroków, szukajcie wspólnie niewielkich, lecz realnych posunięć.
Czego należy unikać w rozmowie z ofiarą przemocy domowej.
1. Nie rozmawiaj jednocześnie z ofiarą i sprawcą przemocy - nie prowadzi to do skutecznych rozwiązań.
2. Unikaj własnej interpretacji i oceny sytuacji - w pierwszym kontakcie może być zbyt pochopna.
3. Unikaj okazywania zniecierpliwienia, irytacji i złości - to przeszkadza w nawiązaniu dobrego kontaktu.
4. Nie obciążaj jej odpowiedzialnością ani winą za to, co się zdarzyło - za przemoc zawsze odpowiedzialny jest sprawca.
5. Nie namawiaj jej, by pogodziła się ze swoją sytuacją - jeśli to zrobi, być może już nigdy nie będzie próbowała szukać pomocy.
6. Nie bagatelizuj jej problemu - ona wie, jak go doświadcza.
7. Nie namawiaj jej do zmiany zachowania w stosunku do sprawcy - jako gwarancji ustania przemocy. Takiej gwarancji nie ma.
8. Nie sugeruj jej rozwodu jako rozwiązania sytuacji. Rozwód w przeciwieństwie do sprawy karnej jest prywatną sprawą każdego człowieka.
9. W przypadku, gdy sprawca jest uzależniony od alkoholu, nie koncentruj się na jego uzależnieniu - to jego problem, a ty rozmawiasz z ofiarą - skoncentruj się na jej problemach.
10. Nie obciążaj jej winą za to, te wcześniej nie szukała pomocy - z jej punktu widzenia nie było to możliwe.

Opracowała Ilona Anczarska

SIEDEM NAJĘŚCIEJ POPEŁNIANYCH BŁĘDÓW PODCZAS SŁUCHANIA OFIAR PRZEMOCY DOMOWEJ

1. ZAKŁADANIE, ŻE INNI MYŚLĄ TAK JAK MY.

Klientka może dojść do całkowicie innych wniosków niż słuchacz, ponieważ bazuje na różnych doświadczeniach, wartościach, wyborach etc. Ona jest inną osobą i musi pracować nad innymi rozwiązaniami.
2. KRÓTKOTRWAŁE SKUPIENIE UWAGI
Po niedługim czasie nasza uwaga "opuszcza" rozmówcę. Ciężko jest skupiać swoją uwagę przez długi czas i jest to umiejętność, którą zwykle musimy rozwijać drogą praktyki i ćwiczeń.
3. MYŚLENIE ŻYCZENIOWE
Albo słuchanie życzeniowe oznacza słuchanie tego, co chcemy usłyszeć, zamiast tego, co mówi rozmówca. Możesz ominąć te przeszkodę pamiętając, aby sprawdzać od czasu do czasu, czy wiesz, czego słuchasz.
4. NIEZROZUMIENIE PEWNYCH SŁÓW I WYRAŻEŃ
Jeżeli nie jesteś pewien tego, co dana osoba mówi, albo nawet tego co znaczą poszczególne słowa, zawsze możesz zapytać.
5. MÓWIENIE ZAMIAST SŁUCHANIA
Twoja klientka będzie mówić z pewnością więcej niż ty. Jeżeli będziesz mówić za dużo, stracisz jej zainteresowanie, umknie ci powód, dla którego przyszła lub dzwoni.
6. POCZUCIE WYŻSZOŚCI W STOSUNKU DO ROZMÓWCY
Jeżeli chcemy naprawdę pomóc komuś, musimy zaakceptować go, jego ideały i uczucia. Klientka musi przecież rozwiązać swój własny problem, a ty jesteś tutaj, aby jej w tym pomóc. Możesz nauczyć się tyle samo od klientki, ile ona od ciebie.
7. STRACH PRZED USŁYSZENIEM PRAWDY
Ponieważ to, co mówi rozmówca, może podważyć to w co wierzymy, może zmusić nas do myślenia o tym, o czym nie chcemy myśleć.

Na podstawie "Councelor / advocate Training Manual" Domestić Asbuse Project of Delaware County

Opracowała Izabela Świerkocka.

Przedruk z "niebieska Linia" nr 0/98


strona główna